Schaduw

Ik zie haar, mijn schaduw, in al haar rauwheid, klaar om bezit van mij te nemen.

Ik zag haar aankomen dit keer, maar niet in staat haar verleidelijkheid te weerstaan.

Gewillig laat ik me door haar in slaap sussen en voel me steeds dieper wegzakken

In een droom van een ver verleden, een droom van pijn en verdriet.

Er gaat een zekere troost vanuit, een soort pervers behagen.

Alsof de intensiteit me als het ware ook een identiteit geeft

Ineens voel ik een vaag bewustzijn dat dit niet is wat ik wil

Ik wil geen gevecht meer tegen windmolens maar juist het leven bewust leven

De dingen zien zoals ze daadwerkelijk zijn

mezelf zien als een onbeschreven blad vol mogelijkheden

in plaats van een geschiedenisboek vol eenzijdige beschouwingen

Het kind in mij hoeft niet volwassen te worden, dat is niet in mijn belang

Het hoeft zich slechts te herinneren dat de wereld aan haar voeten ligt

Dat ze deze elke dag opnieuw mag vormgeven

Niet door zich gisteren te herinneren,

maar door dit moment te omarmen

en morgen vorm te geven vanuit liefde en oneindigheid

Wakker worden uit mijn droom kost moeite, als ik anderen toelaat mij vorm te geven

maar wordt eenvoudig als ik mijn eigen licht en creativiteit zie.

© T. Landman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

<span>%d</span> bloggers liken dit: