kiezen

Dat de buitenwereld afhankelijk is van waar ik mijn aandacht op richt, ervaarde ik vandaag eens te meer. Waar de wereld gisteren nog vijandig en kil leek, en eergisteren onrechtvaardig en onderdrukkend, ervaar ik hem vandaag als een wereld waar niets menselijks mij vreemd is en niet kwaadaardig of beperkend maar meer een gevolg van verkeerde keuzes.

Sinds de coronacrisis merk ik dat er een heel proces binnenin mij op gang is gekomen. Zoals bij velen, overviel mij het hele coronagebeuren en heb ik hier ook vanaf het begin een betekenis aan proberen te geven, waarom overkomt ons dit, waarom zagen we het niet echt aankomen? Het heeft nooit echt angst opgewekt bij mij omdat ik een rotsvast vertrouwen heb in ons immuun systeem en ik ook geloof in de samenwerking tussen lichaam en geest en daardoor ziekte nooit zomaar ontstaat. En misschien ook wel omdat ik de wereld vanuit een ander perspectief bekijk en daardoor denk dat ziekte altijd plaatsvind om er iets van te leren of omdat het zo in je levensplan staat. Dus vanuit dat perspectief heeft angst geen zin, of je krijgt het of je krijgt het niet, staat het niet in je levensplan dan zullen je levensstijl en je psychische gesteldheid bepalen in hoeverre je vatbaar bent voor zo`n griep. Dat is altijd al zo geweest en dat zal door de komst van deze variant op de griep, niet veel anders zijn. Het ene jaar wordt je verkouden, het andere jaar zal je flinke koorts krijgen en moet er het nodige in je lichaam (en of geest) worden opgeruimd. Dus nee, angst is er nooit geweest en daardoor leek het voor mij makkelijker om te zien dat er op grote schaal gemanipuleerd leek te worden. En dit raakte mij diep, want mijn vrijheid is uitermate belangrijk voor mij.

Om die reden vond ik het in de eerste instantie ook mijn plicht om de mensen om mij heen bewust maken van deze manipulatie en vond ik ook dat we met ons allen moesten optreden tegen dit onrecht. Ik merkte dat het mij boos maakte, gefrustreerd dat zoveel mensen zich zand in de ogen lieten strooien, dat zoveel mensen gegrepen werden door de angst. Hoe kon het dat er zoveel mensen onbewust waren? Maar was dit wel zo? Want ik merkte ook dat als ik met deze mensen in discussie ging en ik bewust luisterde naar hun argumenten, dat deze helemaal niet zo onredelijk waren. Ze kwamen alleen voort vanuit een ander gezichtspunt, vanuit een andere ervaring, en belangrijker nog, er was wel degelijk over nagedacht. Vandaar dat veel mensen zich ook oprecht aangevallen en gekwetst voelden en daardoor ook medestanders zochten die hun visie deelden. Met als gevolg vele verhitte discussies waarbij de agressie steeds groter leek te worden en de trilling steeds meer leek te dalen.

Door te observeren zag ik dus steeds meer verschillende stromingen, elk met hun eigen argumenten en met hun eigen beweegreden en ik bemerkte bij mezelf dat hoe meer ik mijn aandacht richtte op wat er mis ging, hoe bozer ik werd en hoe meer ik ook dit soort informatie zag. Maar ik werd me er ook bewust van dat dit andersom ook opging, dus hoe meer ik bezig was met een positieve benadering van wat er gaande was, hoe meer ik ook kon zien dat zelfs de negatieve berichten van toon leken te veranderen. Het was alsof ik dan ook de menselijke kant ineens kon waarnemen en ik het voorliggende proces kon begrijpen waar een bepaalde beslissing uit voort kwam. Niet dat ik het goedkeurde maar wel dat ik kon begrijpen waar het mis was gegaan. Vanuit die waarneming besloot ik daarom ook geen negatieve berichten meer te plaatsen omdat ik begreep dat ik daarmee mezelf maar ook de mensen om mij heen, tekort deed. Want hoe meer je wordt geconfronteerd met wat er mis gaat, hoe lager je trilling wordt en hoe meer je dit ook weer zal aantrekken.

En vanuit dat bewustzijn realiseerde ik me ook dat de buitenwereld mij helemaal niet kan manipuleren, dat kan ik alleen zelf. De buitenwereld spiegelt mij letterlijk wat zich binnenin mij afspeelt, dus op het moment dat zich in mij een bewustzijnsverschuiving gaat plaats vinden, zal dat dus ook in mijn buitenwereld zichtbaar zijn. Hierin is angst een belangrijke emotie, want met name die emotie zorgt er als geen ander voor dat wij ons zelf gaan beperken maar ook dat we onze eigen verantwoordelijkheid buiten onszelf neerleggen. Terwijl dat de enige die verantwoordelijkheid kan nemen voor je omstandigheden ben je zelf. Wij zelf kiezen hoe de wereld van morgen eruit gaat zien. Niet door een ander te beïnvloeden maar door zelf te kiezen waar je je aandacht op richt. Dus wil jij geen vaccin, besluit dan dat je onder geen enkele omstandigheid een vaccin neemt, geen concessies doen want dan zal je onherroepelijk door de buitenwereld worden uitgedaagd. Wil je van de anderhalve meter af, besluit dan zelf dat je daar niet meer aan mee doet, ongeacht welke gevolgen. Heb je een bedrijf en laat je je daarin wel regels opleggen terwijl je er persoonlijk niet in geloofd, wordt je dan bewust met welke angst je hierbij te maken hebt en waardoor je je dus wel als bedrijf laat beperken. Niet de overheid legt je de regels op, dat doe je zelf door je eigen angsten serieus te nemen.

2 Comments on “kiezen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: